บ่ายแก่ๆจึงเดินทางมาถึงหมู่บ้านจอป่าคาซึ่งเป็นหมู่บ้านของชนเผ่าอ่าข่า เป็นที่น่าสังเกตว่าที่ตั้งของหมู่บ้านอ่าข่านั้นโดยมากจะตั้งอยู่บนเนินเขา จะสูงหรือเตี้ยก็เป็นอีกเรื่องแต่ขอให้อยู่บนเนินเขาจะด้วยสาเหตุใดนั้นไม่ทราบแน่ชัด เพียงแต่ตั้งเป็นข้อสังเกตไว้ สักพักเราก็ไปแจ้งให้พ่อหลวงบ้าน อบตและโยวมาของหมู่บ้าน บอกจุดประสงค์ในการมาจัดกิจกรรมในคืนนี้ จนเวลาล่วงมาถึงตอนเย็นหลังจากทำภาระกิจส่วนตัวเสร็จจึงออกไปเตรียมเครื่องฉายเครื่องเสียงกลางลานหมู่บ้าน พี่อายิเป็นผู้ดำเนินรายการได้ประกาศเชิญชวนออกมาเป็นภาษาอ่าข่า แม้จะฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่บรรยากาศเสียงเพลงที่ออกมาจากเครื่องขยายเสียงสลับกับคนพูดทำให้นึกถึงตอนยังเด็กที่ได้ดูหนังกลางแปลง รู้สึกเหมือนกับว่าเราได้ย้อนเวลากลับไปช่วงนั้นจริง สักพักเด็กๆ และชาวบ้านก็เริ่มทยอยมา
เวลาประมาณทุ่มครึ่งก็เริ่มทำกิจกรรมฉายสารคดี สลับเพลงคาราโอเกะอ่าข่า พอจบสารคดีตอนหนึ่ง พี่อายิก็ได้พูดเสริมและได้เชิญชวนให้ผู้ชมมีส่วนร่วม เช่น ร่วมตอบปัญหา ใครตอบถูกก็แจกของรางวัลให้ ชาวบ้านถูกอกถูกใจ โดยเฉพาะเด็กๆที่ได้รับรางวัล ชอบใจเป็นพิเศษ เราได้ทำเบอร์และขาย เพื่อเอาเงินที่ได้จากการขายคืนให้หมู่บ้านเป็นกองทุนวัฒนธรรม อีกเหตุผลหนึ่งที่เราต้องทำเบอร์ขึ้นมาเพื่อดึงให้ชาวบ้านมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรม ของสิ่งใดที่เราได้รับมาเปล่า เราไม่ค่อยเห็นคุณค่าของมัน แต่ถ้าสิ่งนั้นเราได้มันอย่างยากยิ่ง ก็จะรักษามันไว้อย่างดี |