ลีซู เผ่าอื่น ๆ

อาซา: ลูกแมวเมี๊ยวเมี๊ยว

กลับมาแล้วค่ะ
Thursday 6th December 2007, 3:17 PM

กลับมาอีกแล้วค่ะ ที่หายไปนาน ๆ ๆ จนใคร ๆ ก็ลืมกันหมด อยากลืมลูกแมวเมี๊ยว ๆ คนนี้นะค่ะ ลูกแมวเมี๊ยว ๆ คนนี้ยังไม่ได้ไปไหนจ้ายังอยู่กับพี่ ๆ และเพื่อน ๆ ลูกแมวเมี๊ยว ๆ คิดถึงเพื่อน ๆ และพี่ ๆ ไม่รู้ว่ามีใครคิดถึงลูกแมวเมี๊ยว ๆ บ้างค่ะ วันนี้แค่มาให้หายคิดถึงเองจ้า....ไม่รู้ว่าปีใหม่นี้ไปเที่ยวไหนดี อยากไปเที่ยวหลาย ๆ ที่แต่ว่าไม่มีเงินไปดิทำไงดีเน้อ เราคงไม่ได้ไปแล้ว คงต้องอยู่บ้าน ใครได้ไปเที่ยวอย่าลืมเอารูปภาพสวย ๆ มาฝากด้วยนะรอดูอยู่จ๊ะ
ดีใจจัง
Thursday 6th December 2007, 1:41 PM

หน้าหนาวแล้ว
หนาววมากก อยากไปเที่ยวจังเลย
เพื่อน ๆ ได้ไปเที่ยวที่ไหนบ้างนะ


สวัสดี ฟังเพลง
Thursday 25th January 2007, 6:00 PM



Endless Love






[Mandarin]

เจี่ย คาย วอ จุย เชน มี เดอ ดัง ดาย

ชิง ชิง จวย ลัว ฟง ซาย ฉุ่ย ดง

จง หยู่ จาย เจียง นี รง รู ฮวาย จง

เหลี่ยง เคอ ฉี ฉาน โดว


เฉี่ยง ฉี วอ บู เบียน เดอ เจน ฉิน

เฉียน เนียน เดิง ดาย โยว วอ ฉาง หนอ

หวู่ ลุน จิง กัว โต เฉา เดอ หาน ดง

หว่อ เจีย บู ฟาง โฉ่ว

*[Korean]

อี เจ นา อวี โซน นึล จาบ โก นุน นึล คาม มา โย

อู รี ซา รัง เฮ ดอน นาล ดึล เซง กัค เค บวา โย

อู รี นอ มู ซา รัง เฮ ซอ

อา พา ซอ เน โย

ซอ โร ซา รัง ฮาน ดา มาล ดึล โมจ เฮ ซอ เน โย

[Mandarin]

เม ยี เย เบ ชิน ทง ชวน ยเวอ

ซือ เนียน ยง เม โยว จง เดียน

จาว ฉี กวน เหล่อ กู ดู เฉียง สุ่ย

หว่อ เหวย เฉียว เมียน ดุย


เฉียง ฉิน หว่อ หนี่ ฉวน เจอ เดิง ดาย

จาย ดว่อ กู ทง เย บู ชาน โดว

จี โยว หนี เดอ เวน รอว เนิง เจ โจว

หวู่ เบียน เดอ เลิ่ง หม่อ

ซ้ำ * จ้าาาา

[Mandarin]

ยาง อาย เฉิง เหวย หนี หว่อ ฉิน จง

เนย ยง ยวน เชง คาย เดอ ฮวอ

ฉวน ยเว ฉี คง จเว บู ดี โถ่ว

ยง บู ฟาง ฉี เดอ มอง

[Korean]

อู รี นอ มู ซา รัง เฮ ซอ

อา พา ซอ เน โย

ซอ โร ซา รัง ฮาน ดา มาล ดึล โมจ เฮ ซอน เน โย

[Mandarin]

ยาง อาย เฉิง เหวย หนี หว่อ ฉิน จง

เนย ยง ยวน เชง คาย เดอ ฮวอ

[Korean]

อู รี ซอ จัง เฮ ดอน ยาค โซค อิจ จี นึน มาล รา โย

[Mandarin]

เหว่ย โยว เจน อาย จุย สุ่ย หนี หว่อ

ฉวน ยเว หวู่ จิน ฉี กง

[Korean]

ซอ โร ซา รัง ฮาน ดา มาล ดึล โมจ เฮ ซอ เน โย

[Mandarin]

อาย ฉี ฉิน จง เหว ยี บู เบียน เม หลี เดอ เชน ฮวอ

วันนี้ฉันได้มาร่วมกิจกรรมกับน้องจ้า
Saturday 8th October 2005, 11:09 AM

สวัสดีคะ เพื่อน ๆ และพี่ ๆ วันนี้ฉันได้เข้าที่ศูนย์ มาจัดกิจกรรมกับน้อง ๆ ที่บ้านลีผ่า เห็นน้อง ๆ แล้วรู้สึกใจหาย น้องก็ถามว่าพี่อาซาลาออกไปทำไม และไปลงกรุงเทพฯ ทำไม ฉันตอบได้อย่างเดียวว่าพี่ต้องไป วันใดพี่พร้อมพี่จะกลับมาหาพวกหนูนะ แต่ในใจลึก ๆ รู้สึกอยากร้องไห้ และอบากบอกน้อง ๆ ว่าพี่ก็อยากทำกิจกรรมกับพวกเธอนะ แต่ฉันก็ต้องทำใจไว้ ฉันรักน้อง ๆ และต้องการร่วมงานกับน้อง ๆ แต่ก็คงไม่ได้แล้วเน้อ ฉันขอให้พี่ ๆ ที่จัดกิจกรรมกับน้อง ๆ ให้เต็มทีกับน้อง ๆ และคอยดูแลน้อง ๆ รักน้อง ๆ ให้มากนะ ถึงแม้ฉันไม่ได้ร่วมจัดกิจกรรมกับพวกพี่ ๆ และเพื่อน แต่ฉันก็ติดตามผลงานของพี่ ๆ และเพื่อน ๆ อยู่นะ
ก่อนที่ดิฉันจะจากไปกับพี่ๆและเพื่อนๆ
Thursday 29th September 2005, 10:10 AM









ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร เพราะในใจมีมากมายที่อยากจะบอกกับพี่ ๆ และเพื่อน ๆ
เนอะ มีพบต้องมีจากกันใช่ไหมจ๊ะ อ่านแล้วอย่าร้องไห้นะ
พูดถึงที่ก้าวมาวันแรกค่ะ
ความรู้สึกวันแรกที่ได้เข้ามาตื่นเต้นมาก ๆ เกิดคำถามขึ้นในหัวสมองมากมายเกี่ยวกับที่นี่ และเมื่อมาถึงนี่รู้สึกอึดอัดบอกไม่ถูก วันแรกที่พ่อแม่มาส่งที่นี่ นั่งรถกับพ่อแม่ บอกพ่อแม่ว่าหนูอยากกลับไปอยู่ที่กรุงเทพฯ ไม่อยากเข้ามาทำงานที่นี่ เข้ามาก้าวแรกรู้สึกได้เลยว่าไม่ชอบที่นี่ รู้สึกขึ้นมาเองฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ บอกพ่อแม่ฉันไม่ทำงานที่นี่ หนูจะกลับบ้านหนูไม่อยากที่นี่จริง ๆ แต่พ่อแม่ก็พยายามพูดให้ฉันว่าที่นี่อากาศก็ดีคนก็น้อยไม่ต้องวุ่นวายเหมือนกรุงเทพฯ กรุงเทพฯ ร้อนก็ร้อนคนก็เยอะ แต่ฉันตอบกลับพ่อแม่ว่า หนูชอบสิ่งนั้นหนูต้องการสิ่งนั้น แม่ก็พูดขึ้นว่าลองทำที่นี่สักเดือนหนึ่งถ้าทำไม่ได้จริง ๆ แล้วค่อยว่ากันอีกทีไหม ฉันก็ตอบแม่ว่าหนูจะลองดูเดือนหนึ่งจากนั้นหนูจะลงกรุงเทพฯ แม่ก็ตกลง วันแรกฉันเจอพี่จอนรู้สึกเฉย ๆ พี่จอนพยายามแนะนำโครงการต่าง ๆ ให้ฟัง แต่ฉันไม่ได้ฟังที่พี่จอนพูด ตอนนั้นฉันคิดอย่างเดียวว่าฉันจะอยู่ได้ที่นี่ถึงเดือน หรือเปล่า ในใจฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะมาทำงานชุมชน และ คำว่า NGO เพราะพี่สาวสองคนก็ทำงานแบบนี้อยู่แล้ว พี่สาวเคยบอกให้กลับมาทำงานกับพี่ไหม ฉันตอบพี่สาวว่าฉันไม่กลับฉันไม่ชอบงานแบบนี้...
แต่เมื่อมาทำจริง ๆ ก็โอเคนะ ช่วงแรก ๆ ไม่ชอบทำไปทำมา เกิดสนใจ กลับมาจากประเทศลาว รู้สึกว่าชอบงานชุมชนเวลาเข้าไปหมู่บ้านคุยกับพ่อแม่ หรือ ปู่ ย่า ตา ยาย รู้สึกดี และได้ความรู้ใหม่ ๆ จากพ่อแม่ด้วย จากนั้นความคิดมันก็เปลี่ยนไปเอง อยากเรียนรู้วัฒนธรรม และความเป็นมาของแต่ละชนเผ่า...มานั่งคิด....เออ เราน่าจะมาสนใจของวัฒนธรรมตนเองบ้าง เพราะเราก็ไม่รู้วัฒนธรรมของตนเองสักเท่าไหร่...
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้ฉัน ถึงแม้ฉันไม่อยู่ทำงานด้วยกันกับพวกพี่ ๆ และเพื่อน ๆ ฉันอยากจะบอกว่าฉันอย่าเป็นน้อง และเป็นเพื่อนของทุกคนอยู่นะ ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน และทำอะไร ๆ ด้วยกันฉันจะเก็บสิ่งเหลานั้น และจะเก็บความทรงจำสิ่งดี ๆ ไว้ตลอดไป วันหนึ่งฉันจะกลับมาอีกครั้งเมื่อที่ตัวเองพร้อม ฉันจะกลับมาหาพี่ ๆ และเพื่อน ๆ
พี่จอน...หนูอยากบอกพี่ว่าหนูรักพี่ รักแบบพี่ชายนะ ที่หนูอยู่ได้ทุกวันนี้ คือ พี่นะ หนูจะไม่เขียนอะไรมากหมาย เพราะหนูก็คุยกับพี่ทุกเรื่องแล้วเน้อ...แค่บอกว่ารักพี่ชายคนนี้มาก สักวันหนึ่งหนูจะกลับมาหาพี่นะ
พี่ลักษณ์...พี่ลักษณ์จ๊ะ พี่เป็นคนที่ดีมากสำหรับหนู หนูรักพี่มาก พี่เหมือนพี่สาวแท้ ๆ ของหนู คำสอนของพี่หนูจำได้ทุกคำ แต่บางครั้งหนูไม่ได้ทำตามที่พี่สอนบ้าง หนูขอโทษด้วยที่ไม่ทำตามที่พี่สอน หนูอยากบอกพี่ว่าหนูยังต้องการพี่อยู่นะ ถึงแม้พี่กับหนูไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนที่ผ่านมา หนูก็อย่ารักพี่ และคิดถึงค่ะ หวังว่าเราคงได้เจอกันเน้อ
สมชาย…เป็นเพื่อนที่ดีหนึ่งคน เป็นคนไม่ค่อยพูดชอบอยู่เงียบ ๆ แต่เวลาไปเที่ยวดิเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งนะจ๊ะ ส่วนใหญ่มักจะไปเที่ยวด้วยกัน สมชายก็เป็นคนหนึ่งที่ขาดไม่ได้เลยเวลาไปเที่ยว ขอบคุณนะเพื่อนที่สอนวิชาต่าง ๆ ให้เรา เราจะไม่ลืมคำสอนของเธอนะ และเราจะจำสิ่งดี ๆ ที่เราเคยทำร่วมกันไว้ตลอดไป
เล็ก...เป็นคนที่อารมณ์ผีเข้าผีออก อารมณ์ดี ๆ ๆ ๆ ดี อารมณ์ร้ายก็ร้าย ๆ ๆ ๆ ร้าย แต่เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเข้ากันได้ดีทุกคน ปากร้ายแต่ใจดี (เขาว่าปากร้ายใจดีเน้อ แต่อย่างเล็กล่ะเรียกว่าอะไรดีเนอะปากก็ไม่หวาน มากกว่านั้นปากก็ร้ายอย่างนี้ต้องเรียกอะไรดี เพื่อนคนไหนรู้บอกด้วยเด้อ...ของบอก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ปากหวาน ๆ อย่าไปเชื่อใจมากนะจ๊ะ...เดี๋ยวโดนไม่รู้ตัวนะโว้าย) อยากบอกเพื่อนคนนี้ว่าคิดถึง และเป็นห่วงตลอดนะ ถึงแม้เราไม่ได้ทำงานด้วยกันต่อ เราก็สมารถคุยกันได้มีอะไรปรึกษากันได้เหมือนเดิมนะเพื่อน...เธอเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเรานะ
พี่จะมู...พี่เป็นพี่ชายที่ดีมากสำหรับหนู ช่วงหลัง ๆ ไม่ค่อยได้คุยกับพี่เนอะ พี่เป็นคนที่มีน้ำใจ และจริงใจกับคนอื่น ๆ หนูอยากให้ความดีขอพี่เก็บไว้ตลอดไปนะ น้องคนนี้จะเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ...อย่าลืมน้องสาวคนนี้แล้วกันนะ รัก และคิดถึงตลอดไปคะ
เหลา...เป็นน้องชายที่น่ารัก ขอให้เหลาตั้งใจทำงาน และขอให้สิ่งที่เหลาฝันไว้ให้เป็นจริง ความสึกรู้ดี ๆ มันมีมากมายพี่จะไม่เขียนอะไรมากนะ พี่จะเก็บความทรงจำสิ่งดี ๆ ไว้ตลอดไปจ๊ะ
พี่หยี...เป็นพี่ที่น่ารักคนหนึ่ง ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมีความสุขมีอะไรก็คุยกัน เหมือนพี่น้องแท้ ๆ คนหนึ่ง บางครั้งบางเรื่องที่ความคิดไม่ตรงกันบ้าง พี่หยีเป็นคนที่ไม่ค่อยฟังคนอื่น มักจะใช้ความคิดของตนเอง และเชื่อมั่นตนเองสูงพี่หยีเขามีความสามรถพิเศษอยู่ในตัว แต่หนูอยากให้ฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง บางครั้งความคิดของพี่อาจจะทำร้ายพี่ก็ได้นะ หนูอยากให้พี่ลองปรึกษา หรือฟังความคิดเห็นของอื่นคะ หนูเป็นห่วงพี่มากนะ วันไหนที่หนูไม่อยู่พี่ต้องดูแลตัวให้มากขึ้นนะ พี่เป็นคนสู้ชีวิตคนหนึ่ง หนูอยากให้พี่สู้ต่อไปนะค่ะ น้องคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้มีอะไร หรือให้หนูช่วยอะไรบอกได้นะ และดูแลตัวเองด้วยเป็นห่วงคะ...อย่าลืมน้องสาวคนนี้นะจ๊ะ.....รัก และคิดถึงตลอดไปคะ
แอ๋น...ถ้าพูดถึงแอ๋น แอ๋นเป็นน้อง และเป็นเพื่อน และยังเป็นพี่ด้วยนะ แอ๋นกับฉันเป็นทุกข์สุขด้วยกัน มีอะไรคุยกันไม่เคยปิดบังกัน เคยเศร้าด้วยกันเคยนั่งร้องไห้ด้วยเคยหัวเราะด้วยกัน นอนด้วยกันกินด้วยกันใช้เงินด้วยกัน แอ๋นจำได้ไหมมีวันหนึ่งที่เรานั่งร้องไห้ แอ๋นก็เล่าเรื่องของเธอให้พี่ฟัง พี่ก็เล่าเรื่องของพี่ให้แอ๋นฟัง แล้วเราสองคนก็ร้องไห้ แต่หลัง ๆ พี่ร้องไห้กับแอ๋นมากกว่า แอ๋นจะคอยเป็นเพื่อน และให้คำแนะนำให้ตลอด เวลาฉันไม่สบายใจ หรือกลุ้มใจฉันมักจะนึกถึงแอ๋นคนแรก ฉันก็จะโทรหาแอ๋นคนแรกทุกครั้งที่มีเรื่องไม่สบายใจ แอ๋นเป็นน้อง และยังเป็นเพื่อนอีก แอ๋นที่ฉันสนิทที่สุด และที่ฉันรักที่สุด ช่วงหลัง ๆ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเราก็ยังรักกันเหมือนเดิมใช่ไหม่แอ๋น ถึงแม้พี่จะไปอยู่ที่อื่น พี่อยากบอกแอ๋นว่าพี่รัก และเป็นห่วงตลอดเวลา พี่ขอให้แอ๋นตั้งใจเรียน เรื่องอื่นไม่ต้องไปคิดมันเลย พี่พูดอย่างนี้แอ๋นก็คงน่าจะรู้นะว่าพี่พูดถึงเรื่องอะไร...รักนะ ที่ฉันบอกว่าแอ๋นทั้งเป็นน้อง และเป็นเพื่อน และเป็นพี่ เพราะเราสองคนไม่เคยปิดบัง และคุยได้ทุกเรื่อง
พี่อาตี...คนอื่นคงจะแปลกนะทำไมอาตีคนสุดท้ายไว้ น่าจะพูดถึงอาตีคนแรกแต่กลับไว้สุดท้าย อยากรู้ไหมว่า... เพราะเขาเป็นคนที่พิเศษสำหรับฉันไง อิอิอิ......พูดเล่นจ๊ะ พูดถึงพี่อาตี เป็นพี่ชายที่ดีมากสำหรับฉันพี่เขาสอน และให้ความรู้ใหม่ ๆ ให้ตลอด ฉันต้องการอะไรพี่อาตีก็จะทำให้ มีแต่ความรู้สึกดี ๆ ให้กันซึ่งกัน และกัน จะจำความทรงจำสิ่งดี ๆ ไว้ตลอดคะ พี่ดูแลตัวเองด้วยนะ....รัก และเป็นห่วงจ๊ะ
พูดถึงโอกาสให้ฉันได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ที่นี่คะ
1.ให้ความรู้เรื่องการทำงานแบบ NGO หรือ งานชุมชน เมื่อก่อนฉันไม่รู้ ความหมาย คำ ว่า ชุมชน แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วคะ คำ ว่า ชุมชน
2.ให้ความรู้เรื่องของคอมพิวเตอร์ ตอนเข้ามาใหม่ ๆ ฉันเปิด-ปิด คอมไม่เป็น ฉันอยากพูดออกมาดัง ๆ ว่าฉันไม่ทำงานที่นี้แล้วโว้าย เพราะฉันใช้คอมไม่เป็น แต่ตอนนี้ฉันใช้คอมพิวเตอร์เป็นแล้ว
3.ให้ความรู้เรื่องของการอาสา การเป็นอาสาสมัคร คำว่า อาสาสมัคร ตอนเข้ามาใหม่ ๆ ฉันไม่รู้ คำว่า อาสาสมัคร แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว คำว่า อาสาสมัครคะ อาสาสมัครเรามาด้วยหัวใจเราไม่หวังสิ่งตอบแทน เราทำ เพื่อคนอื่น ๆ และเพื่อเด็ก ๆ ที่ด้อยโอกาส เราต้องทำให้เต็มที
4.ได้เรียนรู้ระหว่างความสัมพันธ์ พี่ ๆ กับน้อง ๆ เพื่อน ๆ การอยู่ร่วมกันกับครอบรัวใหญ่ ๆ
5.ความรู้ที่ได้เรียนรู้ชีวิตชาวเขาที่เราตั้งใจเอาไว้ ซึ่งแตกต่างจากกรุงเทพฯ มากจริง ๆ
6.ได้เรียนรู้ความคิดที่อิสระ การแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งสำคัญ ที่ทำให้เราได้พัฒนาทั้งตัวเองทั้งความคิด
ที่ทำให้เราเปิดกว้าง และมีการแลกเปลี่ยนทัศนะกับเพื่อน ๆ และพี่ ๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะ............
ขอขอบคุณพี่ ๆ ทุกคน ณ ศูนย์กระจกเงาคะ
ขอขอบคุณ พี่จอนกับพี่ลักษณ์ที่เปิดโอกาสให้เข้ามาเรียนรู้โครงการhilltribe.org คะ
ขอขอบคุณพี่ ๆ เจ้าหน้าที่ อาสาสมัคร คนอาสา เพื่อน ๆ ทุกคน ที่ได้รู้จัก และที่ได้ร่วมงานด้วยกันคะ
ขอบคุณพี่ ๆ ทุกคน ที่ให้ที่พัก และคอยดูแลทุกข์สุขตลอดมาคะ
มีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่ ถึงแม้บางครั้งจะมีความเหงาเข้ามาบ้าง เพราะคิดถึงบ้าน และคิดถึงเพื่อน ๆ ที่อยู่ห่างกัน
อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้อยู่ในความทรงจำของฉันไว้ตลอดไปคะ


ลา
พบกันเพื่อจากลา เพราะถึงเวลาก็ต้องไป
ตามทางที่แสนยาวไกล สุดแต่ใจของใครจะเลือกเดิน
พร้อมกล้าจะเพชิญ อย่าหลงเพลินจนใจอ่อนไหว
การปักโยนบินสู่แห่งใด กำลังใจอยู่ข้างใจห่วงใยเธอ





เหนื่อยใจทำไงดี
Thursday 14th July 2005, 9:42 AM

เหนื่อยใจ และท้อแท้แล้วนะ รู้สึกตั้งแต่กลับมาอยู่เชียงราย มีแต่เรื่องเข้ามาเรื่อย ๆ ไม่รู้จะจบสักที เรื่องนี้จะหมดแล้วมีเรื่องใหม่เข้ามาอีก ฉันรู้สึกเริ่มท้อ และเหนื่อย ที่ต้องเจอปัญหา...มีบ้างไหมที่เข้าใจฉัน
งานไม่เดินหน้าวะ
Tuesday 12th July 2005, 12:33 PM

ทำไงดีเน้อยังไม่ได้เขียนบทความเลยวะ พี่เขาสั่งงานหลายวันแล้วแต่ฉันไม่ได้ทำเลย นึกไม่ออกว่าจะเริ่มเขียนไงดี พูดตรง ๆ เลยว่าเป็นคนที่ไม่ชอบเขียน เป้นคนชอบอ่านมากกว่า...ไปนั่งเขียนที่หอหลายคืนแล้วน่ะ นึกไม่ออกว่าจะเขียนไง และเขียนแล้วไม่ดีด้วย อะไรที่มันน่าเบื่อมาก ๆ แต่ก็งานคืองานเนอะ จะพยายามทำให้ดีที่สุดที่จะทำได้

Tuesday 12th July 2005, 11:50 AM

เวลาไม่เคยรอใคร เมื่อก่อนคำคำนี้ไม่รู้ความหมาย แต่เมื่อมาถึงวันนี้รู้เลยว่าเวลาไม่เคยรอใคร นอกจากเรารอมันเอง คนหลายคนเคยบอกนะว่าเวลาไม่เคยใครน่ะนอกจากเรารอ ช่วงเวลาที่มีใช้เวลาให้มากไม่ไงสักวันหนึ่งจะเสียดาย จริงนะเวลาผ่านไปเรายังไม่ได้ทำสิ่งที่เราอยากทำ
เป็นอะไรไปไม่รู้ช่วงนี้นอนไม่หลับเลย
Sunday 3rd July 2005, 12:02 PM

ช่วงนี้เป็นอะไรไปไม่รู้นอนไม่หลับ เป็นแบบนี้มาประมาณเดือน ๆ กว่าแล้ว รู้สึกตัวเองไม่ไหวแล้ว สิวขึ้นหน้า และน้ำหนักก็ลดลง ถามว่าตัวเองคิดมาก หรือเปล่าก็ไม่ได้คิดอะไรนะแต่ทำไมถึงนอนไม่หลับ การนอนไม่หลับมันทรมานมากเลยนะ ทำให้อารมณ์เสียไปด้วย บางคืนตื่นเที่ยงคืน หรือตีหนึ่งตื่นขึ้นมาอ่านหนังสื้อจนถึงตี 5 หรือ 6 โมงเช้า พยายามจะหลับตาพยายามจะหลับแต่มันก็ไม่หลับสักที ไม่รู้ว่าเหตุอะไรถึงนอนไม่หลับ
ทำไมเนอะไม่ได้รับสายนอก
Sunday 19th June 2005, 12:20 PM

วันนี้ตื่นแต่เช้า ตื่นขึ้นมาทำความสะอาดบ้าน และรอบ ๆ บ้าน จากนั้นมาทำงานต่อดูแผนงาน และเตรียมขอต่าง ๆ ที่จะไปจัดกิจกรรมบ้านอาจ่า
ช่วงนี้อยากอยู่เงีย ๆ อยากอยู่คนเดียว การอยู่คนเดียวทำให้เราคิดได้อะไรต่ออะไรเยอะ และอยากทำอะไรก็ทำ เออเคยคุยกับเพื่อนนะว่าอยากหางานทำพิเศษ รู้สึกว่างมากจนทำให้ขี้เกียจขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเนี่ย...
ช่วงนี้เรื่องวุ่นวายมาเรื่อย ๆ ไม่รู้จะจบสักที ที่ผ่านมาที่ไม่พูด เพราะคิดว่าเรื่องเล็ก ๆ การอยู่รวมกันมันก็ต้องมีปัญหาบ้าง แต่ทุกวันนี้มันไม่ใช่ยิ่งวันยิ่งหนักเข้า สายนอกเข้ามาก็ไม่ได้รับสาย และยิ่งไปกว่านั้น คือ หมอโทรมาเลื่อยนัดวันก็ไม่ได้รับสาย และไม่มีใครมาบอกด้วยว่าหมอโทรมาเลื่อยนัดวัน ฉันลงไปหาหมอที่กรุงเทพฯ ไปถึงโรงพยาบาล นางพยาบาลเดินมาบอกว่าวันนี้หมอไม่มา หมอไปประชุมคะ นางพยาบาลบอกว่าเขาติดต่อกลับหาฉันแล้ว โทรมามีคนรับสายบอกว่าไม่รู้จักฉัน ฉันงงมากที่มีคนบอกว่าไม่รู้จัก ทำงานด้วยกันอยู่ด้วยกันบอกว่าไม่รู้จัก และเพื่อนก็พยายามโทรมาหาฉันแต่ก็ไม่ได้รับเหมือนกัน บอกว่ารับไม่ได้ทำงานอยู่ บางครั้งก็บอกว่าไม่อยู่ ไม่รู้นะว่าถ้าทางบ้านมีเรื่องด่วน และมีปัญหาถึงตายเนี่ย ฉันจะได้รับไหมเนอะ ฉันพูดได้เลยว่าเสียความรู้สึกมากไม่คิดเลยว่ามีเรื่องแบบนี้ด้วย

ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นคนชนเผ่า
Thursday 2nd June 2005, 10:45 AM

วันนี้เป็นวันที่อารมณ์ดี และได้ยิ้มแต่เช้า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เลย ตื่นขึ้นมาซักผ้าอาบน้ำ เพราะได้เข้าหมู่บ้านบ่อย ๆ มั้นทำให้อารมณ์ดี และคิดอะไรได้ใหม่ ๆ ช่วงนี้ทำงานสนุก ได้คุยกับชาวบ้าน เวลาเข้าไปหมู่บ้านคุยกับแม่เฒ่าพ่อเฒ่าน่ารักมากเป็นกันเอง เวลาคุยกับพ่อเฒ่าแม่เฒ่าคิดถึงพ่อแม่ และคิดถึงทางบ้าน เราเป็นลูกสาวแท้ ๆ เรายังไม่มีเวลาอยู่กับท่านเลย เห็นครอบครัวคนอื่นอยู่พร้อมหน้าพร้อมตารูสึกอยากกลับไปบ้าน พ่อเฒ่าแม่เฒ่าพูดภาษาไทยไม่ได้แต่ก็เสื่อสารรู้เรื่องบางไม่รู้เรื่องบาง ส่วนใหญ่ใช้ภาษามือมากกว่า งานชุมชนนี่เองเนอะทำให้เรารู้จัดคนมากขึ้น และรู้จัดสิ่งต่าง ๆ อีกด้วย เมื่อก่อนเรื่องงานชุมชนไม่เคยคิด และเคยเลยว่าจะทำงานชุมชน แต่เมื่อมาทำจริงรู้สึกรัก และดีใจที่เกิดมาเป็นคนชนเผ่า ไม่นึกเลยว่าทำไมคนต่างชาติถึงชอบคนชนเผ่า ที่แท้คนชนเผ่ามีอะไรมากหมายที่น่าสนใจนี่เอง ทุกวันนี้ฉันทำงานกับคนต่างชาติ คนต่างชาตินี่แหละที่ทำให้ฉันเปลี่ยนใจกลับมาทำงานชุมชน เขาไม่ได้หวังอะไรกับเราหรอกแต่เขาทำเพื่อชนเผ่าเรานี่เอง

Tuesday 24th May 2005, 3:31 PM

ก็นานแล้วนะที่ไม่ได้เขียน...วันนี้รู้สึกอยากเขียนขึ้นมา
ช่วงเช้าประชุมทีม คุยเรื่องความรับผิดชอบ และจัดกิจกรรมบ้านปูเขาะ
ตอนเย็น ๆ ไปส่งจดหมายที่บ้านปูเขาะ แต่ผู้ใหญ่บ้านไม่อยู่ก็เลยฝากไว้กับแม่หลวง คุยกันชาวบ้าน และเด็ก ๆ จากนั้นมางานศพที่บ้านจะแลต่อนั่งคุยกับชาวบ้าน เน้อคนเราไม่รู้จะตายเมื่อไร ไม่มีใครรู้เลยชีวิตตนเองอยู่ได้นานแค่ ช่วงเวลาที่ยังไม่ตายใช้ชีวิตให้มากที่สุด...
จากนั้นก็นั่งกินข้าวกับเมย์ ไปนั่งกินส้มตำที่ใต้สะพะแม่ฟ้าหลวงบรรยากาศดีมาก บอกกับเมย์ว่าครั้งหน้าจะไปกินใหม่ แค่นี้ก่อนเด้อ

ขี้น้อยใจไปได้
Friday 13th May 2005, 10:24 AM

เขียนอะไรดีเนอะ...มองดูเด็ก ๆ ที่เล่นน้ำอยู่หน้าห้องคอม ดูเด็ก ๆ แล้วอยากกลับไปเป็นเด็ก ๆ อีกครั้งหนึ่ง เป็นเด็กเราไม่ต้องคิดอะไรมาก วัน ๆ ก็เล่น กิน นอน เวลาหิวก็กิน เวลาง่วงนอนก็มีคนพาไปนอน แต่เวลาโตขึ้นมาซิต้องเจออะไรมากหมาย ไม่รู้ว่าอนาคตเป็นอะไร และต้องสู้อะไรอีกหมาย ๆ ไม่รู้นะเวลานึกถึงอนาคตของตนเองเท่าไรก็อยากร้องไห้บางครั้งน้ำตาก็ไหลออกมา อยากร้องไห้ออกดัง ๆ เหมือนเด็ก ๆ ยิ่งเขียนยิ่งอยากร้องไห้โอ๊ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ลูกแมวเมี๊ยวๆ
Tuesday 5th April 2005, 10:02 AM

ไม่ได้เข้ามาเขียนหลายวันแล้ว เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยได้อยู่ใน 0... สองสามที่ผ่านมาไปบ้านแอ๋น ในหมู่บ้านก็ไม่ใหญ่มากน่ะ ชาวบ้านน่ารักมาก ไปถึงวันแรกชาวบ้านมาดูกันเยอะทั้งผู้ใหญ่ และเด็ก เขาคุยกันภาษาของเขาไม่รู้เรื่องเลย แอ๋นก็แปลให้บ้างไม่แปลให้บ้าง จากนั้นแอ๋นพาไปดูรอบ ๆ หมู่บ้าน และพาไปจับปลาด้วย ปลาเยอะมาก ๆ น้ำก็ใส่ น้อง ๆ เล่นน้ำกันอย่าสนุกเห็นแล้วอยากลงไปเล่นด้วย พอดีว่าตัวเองแก่เกินไปไม่กล้าลงเล่น ถ้าเป็นเมื่อก่อนลงเล่นไปแล้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ลูกแมวเมิ๊ยวๆ
Thursday 24th March 2005, 10:12 AM

เมื่อคืนฉันนอนเร็วมาก เพราะรู้สึกไม่ค่อยสบาย ตั้งแต่เดือนที่แล้วมานอนดึกทุกคืน.. นอนได้สักพักหนึ่งมีคนโทรมาหา ตื่นขึ้นมารับสาย ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องตัวเองนะ เป็นเรื่องของคนอื่นแต่เขาขอสายฉัน ฉันก้ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องขอสายฉันด้วย เมื่อเจ้าตัวก็อยู่ ฉันเบื่อเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ที่ต้องรับฟัง ทุกวันนี้ฉันพยายามหลีกเลี่ยง ฉันไม่อยากรับรู้เรื่องของคนอื่น เรื่องของตนเองก็เยอะพอแล้ว.... อยากบอกว่าฉันไม่รับฟังได้ไหม
อาซา...ลูกแมวเมิ๊ยวๆ
Thursday 24th March 2005, 9:44 AM

เมื่อวานดูรูปภาพที่ไปค่าย ดูแล้วดูอีกรู้สึกไม่เบื่อสักที จัดค่ายแบบนี้คงดีเนอะ จะได้ไม่เบื่อ และจะได้เรียนรู้งานใหม่ ๆ ด้วย ได้รู้จัดเด็ก และได้รู้จัดเพื่อน ๆ มากขึ้น สิ่งสำคัญที่สุด คือ รู้จัดตัวเอง...
ลูกแมวเมิ๊ยวๆ
Wednesday 23rd March 2005, 4:16 PM




ดีใจมากที่ได้ชื่อใหม่ ลูกแมวเมิ๊ยว ๆ ชื่อนี้เหมาะเจ้าตัวมากเลยนะ น่ารักแบบนี้จะไปหาที่ไหนได้นอกจากคนนี้.......จริงไหมคะ

น้ำตก
Tuesday 22nd March 2005, 12:01 PM




ภาพนี้ดูๆดีนะใครก็ไม่รู้มาอยู่ด้วย

ภาพสวยๆมาให้ดูจ๊ะ
Tuesday 22nd March 2005, 11:57 AM





Tuesday 22nd March 2005, 11:40 AM



ภาพนี้น้องๆร้องเพลงอาข่าให้ฟัง

ข้อความเก่า
More Archives

Diary ของทีม hilltribe.org:

ต้นซุง

หยี: ไม่เคยแพ้

อาตี: ฟันขาวจั๊วะ

อาซา (มาลีก็ว่า)

สมชาย: อย่าเรียกผมว่าสุรชัย

ป้าลักษณ์: ลูกผัวบ่มี

เลาซานครับผม

เล็ก: พี่ ผมขอเบิกตังค์

อีจอน (Shan State!)

แอ๋น: มองโลกผ่านแก้มยุ้ย