|
|
|||||
|
||||||||||||||||||
|
8กรกฎาคม2548 Friday 22nd July 2005, 4:18 PM จะเริ่มยังไงดี เอางี้ดีกว่า ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ชั้นล่างสุดของตึก26 ตึกที่สูงใหญ่ของมหาลัย นั่งอยู่คนเดียว รู้สึกเหงา ๆ ชอบกล หลังจากเรียนเสร็จวิชา ประชาคมโลก กลับหอพักก็เบื่อ ๆ เพราะเพื่อน ๆ กลับบ้านกันหมดแล้ว ถ้าเรากลับไปก็คงเจอการบ้านเป็นกองล่ะ ยังไม่มีกะจิตกะใจจะทำเลย บรรยากาศโรแมนติกนะ นั่งมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมา บางคนหน้าบึ้งบ้าง (เรียนไม่สนุกแน่) ยิ้มบ้าง (อันนี้เรียนสนุกชัวร์) จากนั้นก็มานั่งถามตัวเอง เรามาใช้ชีวิตที่นี่ได้นานเท่าไหร่แล้ว? เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง? การปรับตัวของเราของเราถึงขั้นไหนแล้ว? คำตอบจากใจ...ฉันเริ่มเข้ามาเรียนวันที่ 5มิถุนายน และวันนี้วันที่8กรกฎาคม เรียนรู้ ความรู้สึกของนักศึกษาที่คิดว่าตัวเองด้อยแต่ถ้าเราจะพยายามมันก็ไม่แพ้กว่าคนเก่งหรอก...การใช้จ่าย ซึ่งจ่ายไปแล้วเกือบ 8000บาท ^_^ การกินอยู่ของนักศึกษาที่ส่วนใหญ่จะอยู่กินกันเป็นคู่ ๆ ซะส่วนใหญ่ (แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่ฉันแน่) เรียนรู้นิสัยผู้คนหลากหลายได้แลกเปลี่ยนพูดคุยกับเพื่อน ๆ หลายคน ดีนะ ได้รู้ว่าเขาคิดยังไง และเขาต้องการอะไร บางคนชีวิตของเขาก็ไม่ต่างอะไรจากเราเลย คือการมาที่นี่เพื่อต้องการอะไร และมุ่งทำวัตถุประสงค์ใด การปรับตัว ให้เท่าทันกับเพื่อน ๆ การเรียนคือการพยุงกันก้าว นี่คือสิ่งหนึ่งที่ได้ เพราะการเรียนถ้าเราก้าวคนเดียวรับรองเราไปไม่รอดแน่ เพราะเชื่อเหอะคนเราไม่ได้เก่งไปซะทุกอย่างนี่ เพื่อนติวเพื่อน เพื่อนช่วยเพื่อน มันถึงไปได้ตลอดฝั่งได้ (คือมันถึงจะจบน่ะ) เชื่อว่าอย่างนั้นนะ... ถ้ามีคนถามว่า จากคำถามที่ตั้งขึ้นมานั้น ฉันทำได้ไหม และทำได้กี่เปอร์เซ็นแล้ว ขอตอบว่า ฉันสามารถอดทนอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขได้แล้ว เพราะอะไรล่ะ เพราะฉันเข้าใจระบบการอยู่อาศัย เข้าใจว่าฉันจะต้องทำอะไรบ้าง ฉันจะต้องพยายามขนาดไหนถึงจะไม่แพ้ใจตัวเอง... |
||||||||||||||||||
 |
