ไม่มีชื่อเรื่อง..........
Monday 7th November 2005, 3:24 PM
วันนี้หลังจากเรียนหมดคาบเรียนในวันนี้รู้สึกอยากมาติดตามดูเว็บต่าง ๆ เพราะเราหลีกจากเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์มาก็นานเหมือนกัน ตอนนี้อยู่ตึก E-leanning ของมหาวิทยาลัย อยากบอกว่าความทรงจำของฉันเริ่มเลือนลางเหลือเกิน เมื่อไม่ได้สัมผัสกับสิ่งที่คุ้นเคยนาน ๆ (ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม) ได้อ่านการบันทึกในไดอารี่ของตนเองหมดแล้ว ก็รู้สึกว่าเราก็ผ่านอะไรมาเยอะแยะมากมายเลยนะ แต่เราก็ผ่านมาได้ด้วยดีนิ แล้วทำไมทุกวันนี้เริ่มเฉยชา ไม่ค่อยกระตื้อรือร้นเหมือนแต่ก่อนนะ เอ้.... หรืออาจจะเป็น เพราะเริ่มมีคนมาจีบนะ.........อื้มน่าคิด... เพราะคนส่วนใหญ่เสียการเรียน เพราะความรัก แต่ก็นั่นล่ะคนมักจะบอกว่า ความรักทำให้โลกสดใส (สำหรับคนรักเป็น) แต่เรารักไม่เป็นสงกะสัยว่าความรักจะทำให้ตาบอดซะมากกว่าว่ะ เฮ้ย.อย่าเข้าใจผิดฉันยังไม่มีความรักนะ และยังไม่พร้อมจะมีด้วย เพียงแต่มีคนมาจีบเฉย ๆ และเป็นข้อพิสูจน์อย่างหนึ่งด้วยว่า ฉันก็ไม่ได้หน้าตาขี้เหร่อะไรมากมายจริงไหม? แต่ก็นั่นล่ะ นับวันจะยิ่งฟุ้งซ่านนะ ขาดความกระตื้อรือร้น ไม่ยักกะทะเยอทะยานเท่าใดเลย แต่ก็พยายามหาทางออกให้ตนเองนะ วิธีการคือ พยายามเครียร์การบ้านให้เสร็จแล้วก็อาจจะเลือกวิธีการหนึ่งคือ ปิดมือถือเวลาอ่านหนังสือด้วย อาจจะไม่เวิคร์นะ แต่มันก็เป็นวิธีการเดียวที่จะทำได้***คงจะดีขึ้น*** เพราะรู้สึกว่าตอนนี้ฉันจะเจอปัญหาที่เล็ก ๆ ตอนนี้ และจะเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในอนาคตก็ได้ ถ้าตราบใดที่ฉันไม่ปิดคดีปัญหาก่อน ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะที่กำลังจะเผชิญปัญหาเกี่ยวกับการรักในวัยเรียนน่ะ ถ้าเป็นคนเมือง หรือคนไทยทั่วไปคงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกค่ะกับเรื่องมีฟงมีแฟนน่ะ แต่นี่.....การยอมรับของชนเผ่ายังถือว่าเป็นเรื่องที่รับไม่ได้นะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผิดศีลธรรมประเพณีตามบ้านเราที่พ่อแม่เราเคยสอนตลอดเวลา ซึ่งเป็นปํญหาที่ใหญ่มาก ๆ นะกับวัยรุ่นสมัยนี้ที่อยู่กันเป็นคู่ ๆ น่ะ เชื่อเถอะเราคนชนเผ่าทุกคนย่อมได้รับการปลูกมาในเรื่องการใช้ชีวิตคู่ใช่น้อยเลย จึงอยากให้เราชนเผ่าระลึกถึงเรื่องประเพณีต่าง ๆ นา ๆ ด้วยนะคะ "เราคือคนชนเผ่า ถึงเราจะเป็นใครเป็นอะไร เราก็ยังมีเลือดเนื้อของชนเผ่าอยู่ในตัวของทุกคนเสมอ"
|