|
|
|||||
|
||||||||||||||||||
|
ชาวเขา กับ อะโกโก้ Monday 25th July 2005, 6:29 PM สัปดาห์ก่อน ฉันทราบข่าวจากเด็กอาข่าที่ทำงานด้วยว่ามีน้องอาข่าอีกคนที่สนิท ไปทำงานที่บาร์อะโกโก้ พอได้รับรู้ มันทำให้ฉันรู้สึกท้อแท้เหลือเกินกับงานที่ทำอยู่ ความรู้สึกหลายอย่างเข้ามาอยู่ด้วยกัน ความเซ็ง เบื่อ ทุกอย่างที่มันแย่ ไม่ใช่เพียงแค่รู้สึกผิดหวังที่คนหนึ่งคนที่สนิท มีพรสวรรค์ มีความสามารถ เป็นคนดี ไปทำงานที่เรารู้สึกเพียงว่า ได้ทำงานอะไรสักอย่าง และได้เงิน มันสมองของน้องคนนี้ มันไปได้ไกลเกินกว่าการทำงานโดยอาศัยรูปร่างหน้าตา หรือการเป็นเพศหญิงเท่านั้น คำถามว่าทำไมถึงทำ มันมีคำตอบรออยู่แล้วว่า "เพื่อเงิน" หนี้สินที่เรารับรู้ และรอเวลาชำระ การอยู่อย่างพอเพียง ไม่เพียงพอสำหรับชีวิตชาวเขา เพราะมีภาวะหนี้สินจากการถูกย้ายมาจากดอยสูง ไม่สามารถเพียงแค่ทำไร่ เพราะไม่มีไร่ให้ทำ มีปากท้องที่รอหิว เมื่อถึงเวลาที่หิว แต่ไม่มีเงิน ก็ต้องกู้ เมื่อกู้แต่ไม่มีงานทำ ก็มีหนี้สิน แต่นั่นแหละมันต้องจบลงด้วย "งาน" เช่นนี้เหรอ หรือว่าชาวเขาจะมีทางเลือกในชีวิตเพียงเท่านี้ เด็กเสริฟ สาวโรงงาน งานรับจ้าง ขายแรงงาน และ งานกลางคืน เพียงเท่านั้น หรือ มันสมองของชาวเขาไม่มีเพียงพอที่จะไปทำงานอื่น ๆ ที่อยู่ในชั้นมันสมอง ออกความคิดเห็นใด ๆ ได้เลย หรือ ฉันยังเชื่อว่าทุกคน หากไม่ได้ถูกกระทบกระเทือนทางด้านสมอง หรือแพทย์วินิจฉัยว่ามีปัญหาทางด้านสมอง ทุกคนมีสติปัญญาที่พึงจะพัฒนาได้ และได้ดีด้วย หรือนี่คือสิ่งที่ต้องยอมรับ ผู้หญิงบนดอยกับงานในเมือง |
||||||||||||||||||
 |
