ลีซู เผ่าอื่น ๆ
ชีวิตย่อมเปลี่ยนแปลง
Thursday 27th October 2005, 8:57 PM

ช่วงเวลา 2 เดือนกว่า ๆ มานี้ ชีวิตฉัน และคนใกล้ตัวเปลี่ยนไปมากมาย มากเสียจนฉันเองไม่รู้ว่า ฉันจะมีวันนี้ที่มานั่งเรียบเรียงความคิด ร้อยเรียงเป็นข้อความให้ทุกคนได้อ่านกันอีก ใช่.. อะไร อะไร ย่อมเปลี่ยนแปลง อยู่ที่ว่า ใจคนเรามักยึดติด และอยากให้มันเป็นเหมือนเดิม ๆ หรือค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไป แต่มันคงเลือกอะไรอย่างงั้นไม่ได้ เหมือนที่คนเราเลือกเกิดไม่ได้ บางคนยึดติดความสุข พอความสุขมันไม่เหมือนเดิมก็บังเกิดเป็นทุกข์ บางคนยึดติดความทุกข์ เมื่อผ่านเข้ามา ก็ไม่ยอมปล่อยมันออกไปง่าย ๆ เลย เฝ้าทุกข์ระทมอยู่เช่นนั้น สิ่งที่แน่นอนในชีวิต คือ การเปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนแปลงก็เป็นอะไรที่ไม่แน่นอนว่าจะไปกันในทางใด

การวัดค่าความเปลี่ยนว่า "ดี" หรือ "ไม่ดี" ก็ไม่สามารถเอาอะไรมาจัดไว้เป็นบรรทัดฐานได้เลย รู้เพียงว่า มันเปลี่ยนไปแล้วหนอ ชีวิตเรา

ลูกทีมที่รัก ห่างหายไป มีชีวิตของเขา และเราต้องยอมรับการตัดสินใจ หวังไว้เล็ก ๆ ในใจว่าวันหนึ่งเราคงได้มีเวลามาบรรจบพบเจอ และทำงานด้วยกันอีกครั้ง นกน้อยที่ต้องบินออกไปเจอโลกใหม่ เมื่อปีก และกำลังใจกล้าแข็ง ต้องยอมให้เจ้าออกไปหาประสบการณ์ชีวิต ที่จะผ่านเข้ามา และผ่านไป แม่นกนี้ขอเป็นกำลังใจให้ วันใดที่ลูกนกทุกร้อน แม่จะคอยช่วยแก้ไข และเป็นกำลังใจให้ อย่างที่แม่เคยเป็น อีกหลายคนก็กำลังเสาะหาหนทางของชีวิต เรายังไม่มีทางรู้หรอกว่าชีวิตเราจะไปทางใด อนาคตจะพาเจ้าไปทางไหน ขอเพียงค่อย ๆ บิน อย่ารีบร้อน และดูแลกำลังกาย กำลังใจให้ดี และไปถึงฝั่งที่เจ้าใฝ่ฝัน และมีมากมายเหลือเกิน

คนรักของฉัน ที่วันหนึ่งทุกอย่างก็ผันแปร จนไม่เหลือแม้แต่ความรู้สึกควรจะเป็นเช่นไร ไม่รู้ได้ว่าจะเป็น "เพื่อน" กันอีกได้ไหม ไม่รู้ว่าจะมีวันได้เห็นหน้ากันอีกไหม และชีวิตเรา และเขาจะได้โคจรมาพบกันอีกไหม ฉันคงไม่สามารถคิดไปถึงตรงนั้นได้ เพียงแค่หวังเล็ก ๆ ในใจว่าคงได้พบเจอสิ่งดี ๆ หลังจากแต่ละคนต้องแยกจากกันไป ทั้งสองคน ... วันนี้คุณจากไปไกลแสนไกล ขอให้คุณโชคดี ...

เพื่อนแท้คนหนึ่ง ที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับมาอีก เหลือแต่ความดีเก็บไว้ในใจเพื่อนคนนี้ ให้ได้คิดถึง และชุ่มชื้น เพื่อนจากไปแล้ว เหลือลูกน้อย 2 คนที่กำลังเติบโต และภรรยาสาวให้ดูแลเขาเหล่านั้นเพียงลำพัง โชคดีเพื่อนเอย

ชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้นมา เจ้าตัวน้อย ที่ผ่านความลำบากลำบนจนได้ลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2548 ชีวิตมีเกิดขึ้นมาแล้ว ตอนนี้เจ้าต้องการอาหาร และความรักจากแม่เจ้าให้เติบโตแข็งแรง ทั้งกาย และใจ หลานคนนี้ คือความหวังของชีวิตใครหลายคน เรียนถูก เรียนผิด และเป็นเจ้าผู้เดียงสา

อีกชีวิตที่เพิ่มขึ้นในครอบครัว น้องสาวคนใหม่ ที่เพิ่มเข้ามาเป็นสมาชิกในครอบครัว ชีวิตที่ต้องปรับตัว

มิตรภาพจากงานอาสาสมัครที่เขาหลัก พังงา ชาวบ้านบ้านทับตะวันที่ยังคงสืบสายต่อเนื่อง บอกเล่างานที่เคยไปปูทางไว้ถึงความคืบหน้า และรายได้เพื่อยังชีพ

ชีวิตของเราไม่รู้จะพบจุดจบที่ไหน หากยังไม่สิ้นลมหายใจก็คงต้องดิ้นรน และนำพาตัวเองไปตามวิถีที่อยากไป ชีวิตที่จำต้องปรับตัวไปเรื่อย ๆ เหนื่อยนัก พักลง แล้วเดินต่อ ... จนถึงวันนั้น