ลีซู เผ่าอื่น ๆ
จำใจจาก และ ชีวิตที่ดำเนิน
Tuesday 17th January 2006, 10:50 AM

นานแล้วเนอะ ไม่ได้เขียนอะไรบนนี้ เดือนที่แล้ว ยุ่งมาก เดินทาง และไม่สบายหลายครั้ง อากาศเปลี่ยน "ดูแลสุขภาพด้วยนะ - ทิฟฟี่" หลังจากที่เขียนคราวที่แล้ว วันที่ 17-19 ก็เดินทางไปอีสาน เพื่อช่วยเหลือเพื่อนคุยกับชาวบ้าน เสร็จแล้วก็ป่วยนอนอยู่บ้าน แล้วก็ดำเนินการเรื่องชีวิตตัวเองอีกหลายอย่าง "พยายามทำตัวให้วุ่นไว้"

มีหลายคนถามว่าหายไปไหน ช่วงนี้... ฉันเก็บเกี่ยวมีเพื่อนใหม่ และก็ทำอะไรใหม่ ๆ ให้กับชีวิตหลายอย่าง ได้อ่านหนังสือมากมาย ชนิดที่เรียกว่า ใช้เวลา 2-3 ปีก่อน อ่านไม่ถึงเสียที เพราะว่า ด้วยลักษณะบุคลิกตัวเองที่เอางานที่มาถึงมือก่อน แล้วก็จัดการให้มันดีที่สุด เรื่องตัวเองก็วางพับ จนโดนตำหนิ และเป็นข้อพิพาทจากคนข้างเคียง เพราะเบื่อเรา "เออ.. เอา จะเบื่อกัน เพราะอย่างนี้ ไม่เป็นไร ขอบใจน๊า..." ปรับกำลังความคิด กระบวนการ เปิดกว้าง และรับมัน... "อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิด สติ เราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำวันนี้ให้ดีที่สุด...." และเดินต่อ Life goes on! ชีวิตต้องเดินต่อไป เนอะ เนอะ หากเจออะไรมาทำให้เอนไป อยู่ที่เราเลยที่ต้องกลับมายืนให้ตรงเหมือนเดิมให้เร็วที่สุด และก้าวต่อไปข้างหน้า มองที่วันนี้ และมองข้างหน้าเท่านั้น อย่าหันไปมองข้างหลังเด็ดขาด หรือหากต้องหันไปมอง ก็มองเพื่อเป็นบทเรียน เรียนรู้จากมันให้ได้ แต่อย่าให้มันมามีอิทธิพล ทิ่มแทงชีวิตตัวเองอีก สิ่งใหม่ ๆ หลาย ๆ อย่างไม่ง่ายนักกับการเปลี่ยนแปลง และกระโดดเข้าใส่ แต่หากว่าเรามั่นใจว่าเราทำได้ เราจะทำได้ ใจเรานั่นแหละ ควบคุมพฤติกรรมของเราเอง ที่มันจะหันไปทางซ้าย ทางขวา ทางมืด หรือทางสว่าง และหากว่าใจเรานำไปทางใดก็แล้วแต่ มีสติรับรู้ และเตรียมตัวสำหรับผลของมันด้วย

มีคนบางคนพูดว่า คนทุกคน จะต้องมีสักครั้งในชีวิตเป็นอย่างน้อยที่ทำผิดลงไป คุณเองก็เหมือนกัน ฉันเองก็เช่นเดียวกัน แต่คุณพร้อมจะเรียนรู้ ยอมรับ ให้อภัยตัวเองกับการกระทำที่ใจพาเงามืดเข้ามาใส่ชีวิต และที่มากกว่านั้น ให้อภัยการกระทำของคนอื่นที่มีผลกับชีวิตคุณแค่ไหน
บอกได้เลยว่า หากคุณทำได้ ใจคุณจะฟรี.. มีอิสระ บินได้ และไม่มีอะไรมายึดติด กระทั่ง ไม่ติดอยู่กับความอิสระ (Cage of Freedom) ที่หลายคนเรียกร้องจนเกิดข้อพิพาทขึ้นกับคนอื่น ๆ รอบตัว
เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน วันนี้ให้ดีที่สุด และวางแผนคร่าว ๆ ในวันข้างหน้าไว้บ้าง เพื่อเป็นเข็มทิศให้ชีวิตเดินทางต่อไป

จริง ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าเขียนฉบับนี้ แล้วจะได้มาเขียนอีกเมื่อไหร่ เพื่อว่าตอนนี้เองก็อยู่ไกลออกมามากแล้ว ยังคิดถึงที่โน่น อยู่เรื่อย ๆ แล้วจะมาบอกกล่าวกันอีกที.. นะ..