ลีซู เผ่าอื่น ๆ
บรรยากาศในที่ทำงานใหม่
Wednesday 30th August 2006, 6:49 PM

ตอนนี้ฉันได้งานใหม่ที่ฉันไม่ค่อยคุ้นเคยสักเท่าไร ฉันไม่กล้าตัดสินใจสักเท่า เกรงว่าจะพูดไม่ถูกใจเจ้าของเค้า เลยได้แต่พะอืดพะอม งง งง ตัวเองจัง

งานนี้เป็นเรื่องง่าย ๆ แต่ต้องมีมนุษยสัมพันธ์ทีเดียว ฉันยิ้มแย้มให้ทุกคน ฉันจะฟังในสิ่งที่เค้าคิด และให้ฉันทำ และจะทำให้ดีที่สุด หากว่ามีปัญหาจะให้เค้าช่วยแก้ หากว่าเป็นปัญหาเล็กน้อยแล้วจะไม่ให้ถึงตัวเจ้าของ ฉันรักงานที่นี่จัง มาแค่ไม่กี่วันก็นึกรักที่สุด ที่นี่น่าอยู่ สบายตา สบายใจ (บางครั้ง)

ฉันรู้สึกอืดอัดเมื่อเจ้าของทำหน้ากระฟัดกระฟัน ฉันกลัว ฉันกลัวท่าทาง บุคคลิกของเค้า แต่ฉันจะต้องเข้มแข็งกว่านี้นะ


เมื่อว่านฉันรู้สึกผิดนะ ที่ตอบเจ้านายไม่ดี เพราะว่าฉันไม่รู้ว่า แค่คำหนึ่งทำให้ความรู้สึกของคนเราเปลี่ยนไป ฉันผิดเองที่พูดส่งเด็ดไปอย่างนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำอย่างนั้น ฉันไม่เข้าใจตัวเองนะที่ตอบไปอย่างนั้น

ขอโทษนะ ที่พูดไม่ดี เจ้าตัวจะรู้มั้ยเน้อ

และขอโทษที่บอกว่าจะลาออกจากงาน มันไม่เกี่ยวกับเงินเดือนเหรอ แต่ เพราะฉันเป็นโรคคิดถึงน้องตั้มมาก มากจนจับจิตทุกวันทุกคืน ฉันไม่อาจต้านทานมันได้ ยิ่งต้านเท่าไร ยิ่งเจ็บปวดเท่านั้น

และที่สำคัญฉันไม่อยากอุ้มลูกใคร เพราะหลังจากที่ฉันคลุกคลีแล้ว ฉันมักจะกลับมานั่งร้องไห้ทุกครั้ง ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหว ดังนั้นโปรดเห็นใจฉันบ้างเถอะ

แม้ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ร่วมกัน แม้ว่าเธอจะอยู่แห่งหนไหน ขอให้เธอรับรู้ไว้ว่า ฉันมีความสุขกับน้องตั้มเสมอ ส่วนเธอนั้นจะมีความสุขมั้ย แต่ฉันเชื่อว่าเธอสุขแต่ภายในใจของเธอก็เจ็บปวดไม่แพ้กับฉันด้วย เพราะเธอได้สร้างคนคนหนึ่งให้เกิดเป็นคน แต่ไม่ได้ดูแลเค้า

เธอคงจะลืมไปว่าอดีตกาลนั้น พ่อแม่เธอดีกับเธอขนาดไหน พ่อแม่ไม่เคยทอดทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว ไม่เคยทิ้งให้เธอต้องอด ๆ อยาก ๆ เธอไม่เคยไม่ได้อะไรจากพ่อแม่ของเธอ

แต่มาวันนี้เธอทิ้งทุกอย่าง เธอทิ้งแม้แต่สายเลือด เธอทิ้งภาระความรับผิดชอบให้กับคนอื่น เธอพรากความฝันของผู้หญิงคนหนึ่งพังทะลาย เธอสร้างแต่ภาพลบให้กับผู้หญิงคนหนึ่งได้เรียนรู้ และจดใจไว้ในใจเสมอ ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ หรือวันที่ผู้หญิงคนนั้นตายไปจากเธอ


คนบางคนมีชีวิตอยู่คล้ายคนก็คงใช้ได้กับเธอผู้นั้น