น้ำตาแห่งความความทรงจำ
Monday 4th September 2006, 8:05 PM
ความเจ็บปวดของคราบน้ำตาที่ได้เสียให้เธออีกครั้ง พยายามว่าจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว เพราะร้องไห้กับเธอมามากพอแล้ว มากพอที่จะบรรจุเก็บไว้ในปี๊บได้หลายปี๊บแล้ว
แต่หัวใจช่างอ่อนแอเหลือเกิน ทุกครั้งที่หัวใจอ่อนล้า และสับสนเลยมักร้องไห้เสมอ ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน เธอสร้าง และตราบบาปให้คนอื่นต้องรับคนเดียว
มาวันนี้เธอก็ยังคงเป็นเธอที่ไม่รับรู้อะไรเลย เธอไม่เคยรู้ว่ามีคนที่รอเธออยู่ทั้งสองคน เธอมีความสุขกับวันใหม่ที่สดใส แต่ผู้หญิงคนนี้กับอีกคนที่รอเธออยู่ในแนวหลัง เค้ายังรอ และรอ เธอ แต่ดูเหมือนยิ่งรอ ยิ่งเลือนลาง ไม่เห็นมีจริงเสียที ทุกครั้งที่ฝันอยากให้พบเจอเธอ แต่พอตื่นจากความฝัน ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน ฝันที่แสนจะเจ็บปวด
เมื่อได้พบ เมื่อได้เจอ ใจฉันเพ้อ เฝ้าละเมอ ถึงเธอไม่รู้หาย
เธออยู่ไหน เธอมีใครในใจ หรือยัง ถ้ายัง คิดถึงฉันบ้างมั้ย .....
แปลกเน้อ การคิดถึงทำไมช่างเป็นทุกข์เหลือเกิน หากใจไม่รักก็คงไม่ช้ำ ไม่ต้องมาพะวงห่วงใคร
แต่เมื่อใจรักเค้าเข้าใจ เก็บเค้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว จึงไม่สามารถตัดเค้าได้ ...แม้ว่า เธอจะมีใครก็ตาม
|