บ้านที่เหน็บหนาว
Monday 8th January 2007, 12:32 PM
เดือนกว่าแล้วที่พักที่นี่กับเพื่อนคู่คิดอีกคนหนึ่งนั่นก็คือ น้องปุ้ย ซึ่งน่ารัก ยิ้มเสมอ บ้านน่าอยู่ บรรยากาศน่าอยู่ นักเรียนที่รักทุกคน มีทั้งดื้อปะปนกับเกเร พูดมากที่สุด กับแทบไม่พูดเลย มันเป็นอีกรสชาดหนึ่งที่ต้องสัมผัส ในอีกบทบาท อีกหน้าที่ที่ต้องทำ เพื่อตัวเอง และคนที่ตัวเองรัก (น้องตั้ม) บรรยากาศในห้องเรียนสนุกแก้มปวดร้าวนั่นก็คือเด็กดื้อมาก ซนมาก ถึงกับต้องถือไม้เส้เสมอ บางครั้งเด็กก็โตแล้วแต่ก็ต้อทำเช่นนี้ เพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยของนักเรียน บางครั้งเราเองก็ปวดหัวเช่นกัน ในบทบาทครูคนใหม่ที่นี่ เวลานี่มีความสุขดี เพียงแค่คิดถึงน้องรักเท่านั้น พรุ่งนี้ฉันจะพยายามสอนให้ดีกว่าวันนี้ แม้ว่าฉันจะมีประสบการณ์น้อยก็ช่างเถอะ เราต้องพยายามมากกว่านี้ สอนเยอะกว่านี้ สอนแล้วสนุกดี มีความสุข สอนให้เด็ก ๆ เล่นเกมส์ บางคนก็คิดได้ บางคนก็คิดไม่ได้ แต่นั่นแหละคือวัย และตัวแปรที่สำคัญของเด็กรุ่นนี้
.............ทำให้ได้ข้อคิดว่า ทำอย่างไรให้เด็กเข้าใจมากที่สุด โดยใช้คำพูดที่น้อย ไม่กำกวม
..............
|