ถ้าเขากลับไปเขาจะเอาเหลงเชกของพ่อเขามา นักเรียนทั้งหมดก็จะพ่ายแพ้เขาหมด พวกนักเรียนรวมทั้งปรมาจารย์รู้สึกสงสัยว่าเหลงเชกนั้นคืออะไร และวันหนึ่งเขาจึงเอาเหลงเชกอันนั้นมาด้วย พวกนักเรียนทั้งหลายก็ยังมาชกต่อยเขาอีก เขาจึงบอกไปอีกว่าอย่ามาชกต่อยเขาอีก และถ้ามาชกต่อยเขาอีกละก็ เขาจะเอาเหลงเชกมาทำร้ายพวกนักเรียน ปรมาจารย์สอนหนังสือสงสัยและต้องการรู้ จึงสั่งให้นักเรียนให้ไปชกเขาอีก เมื่อนักเรียนไปชกเขาอีก เยี่ยนฟิวเมี้ยนจึงโกรธมาก จึงเอาเหลงเชกออกมาทำให้พวกนักเรียนมึนเมา และควบคุมสติไม่ได้ แล้วเขาก็พูดว่าเขาบอกแล้วว่าอย่ามาชกเขาอีก แล้วถ้านักเรียนมาชกเขาอีก เขาสามารถทำให้นักเรียนถึงแก่ความตายได้

          เมื่อเยี่ยนฟิวเมี้ยนนั้นออกไปจากโรงเรียน เยี่ยนฟิวเมี้ยนนั้นอาศัยอยู่อยู่บนต้นโพธิ์ เพื่อน ๆ ของเยี่ยนฟิวเมี้ยนที่เป็นมนุษย์นั้น ไปมาหาสู่กับเยี่ยนฟิวเมี้ยนเสมอ แต่พวกเขาไม่อยากให้เยี่ยนฟิวเมี้ยนอาศัยอยู่ต้นโพธิ์ ที่เยี่ยนฟิวเมี้ยนอยู่ไว้นั้น เพราะพวกเขากำลังต้องการทำไร่ตรงนั้นพอดี และพวกเขาก็ต้องการตัดต้นโพธิ์ต้นนั้นด้วย และแล้วพวกเขาจึงถามเยี่ยนฟิวเมี้ยนว่าไม่อยากเปลี่ยนที่อยู่บ้างหรือไง เยี่ยนฟิวเมี้ยนก็บอกพวกเขาว่า ก็อยากเปลี่ยนอยู่เหมือนกันแต่ยังหาที่ถูกใจไม่ได้ ที่อยู่ปัจจุบันก็ดีพออยู่ได้ พวกเขารู้ว่าเยี่ยนฟิวเมี้ยนไม่ยอมเปลี่ยนที่อยู่แน่นอน แล้วจากนั้นพวกเขาแต่งตัวสวมด้วยชุดบวช แล้วก็ไปตัดกิ่งต้นโพธิ์มาหนึ่งกิ่ง แล้วพวกเขาก็กลับบ้านไปแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดธรรมดา แล้วแกล้งมาพูดกับเยี่ยนฟิวเมี้ยนว่า บ้านท่านเป็นไรไปเหรอ เยี่ยนฟิวเมี้ยนบอกพวกเขาว่า เมื่อกี้มีสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งมีแรงมหาศาล มีเขาออกมา ทำลายที่อยู่ของตนไปเกือบครึ่งบ้านแล้ว แต่ก็ยังดีที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นไม่ทำลายบ้านอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือ ไม่งั้นตนคงอยู่ไม่ได้แน่นอน พอพวกเขาได้ยินจากปากของเยี่ยนฟิวเมี้ยนพูดอย่างนั้นจึงรู้ทันทีว่า ถ้าตัดกิ่งต้นโพธิ์ออกไปหมด พวกเยี่ยนฟิวเมี่ยนคงต้องย้ายที่อยู่แน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงไปเปลี่ยนชุดแล้วก็ไปตัดที่เหลือจนหมด แล้วพวกเขาก็กลับบ้านไปเปลี่ยนชุดธรรมดาอีกที แล้วแกล้งไปถามเยี่ยนฟิวเมี้ยนใหม่อีกที เมื่อพวกเขาไปถึงเยี่ยนฟิวเมี้ยนบอกพวกเขาว่า หลังจากที่พวกเขาจากไปไม่นานสัตว์ประหลาดก็มาทำลายบ้านของเขาอีก ทำให้เยี่ยนฟิวเมี้ยนไม่มีที่อยู่ และคงต้องไปหาที่อยู่ใหม่

          พอพวกเขารู้ว่าเยี่ยนฟิวเมี้ยนหนีกลับมาอีก พวกเขาจึงถามเยี่ยนฟิวเมี้ยนว่าการเดินทางเป็นอย่างไร ทำไมถึงกลับมา เยี่ยนฟิวเมี้ยนก็บอกพวกเขาว่าการเดินทางของเยี่ยนฟิวเมี้ยนนั้นไม่ปลอดภัย เยี่ยนฟิวเมี้ยนนั้นล้มตายไปจำนวนมาก พวกเขารู้ดังนั้นจึงแกล้งถามเยี่ยนฟิวเมี้ยนต่อว่า เมื่อเดินทางทางอากาศไม่ปลอดภัย แล้วครั้งต่อไปเยี่ยนฟิวเมี้ยนจะเดินทางไปทางไหนต่อ เยี่ยนฟิวเมี้ยนจึงตอบไปว่าคงเป็นเคราะห์กรรมที่ทำให้การเดินทางไม่ปลอดภัย ครั้งต่อไปคงต้องเดินทางไปทางน้ำ และคงต้องกลายร่างเป็นกบ เพราะสะดวกในการเดินทาง พอพวกเขารู้ว่าเยี่ยนฟิวเมี้ยนจะเดินทางน้ำ พวกเขาจึงเอากระทะใบใหญ่ไปต้มน้ำเดือด รอเยี่ยนฟิวเมี้ยนเดินทางผ่าน

          เยี่ยนฟิวเมี้ยนโมโหมากแล้วก็บอกไปว่า ไม่วันใดวันหนึ่งตนต้องได้แก้แค้นแน่นอน หากว่าพวกเขายังไม่บวช (โต่ว ไซ) ก่อน
ดังนั้นหลังจากหนีกลับบ้านได้ พวกเขาจึงได้ทำพิธีโต่วไซ หลังจากที่พวกเขาได้ทำพิธีโต่วไซแล้ว เยี่ยนฟิวเมี้ยนก็ไม่สามารถทำร้ายพวกเขาอีก เมื่อโต่วไซแล้วเชื่อกันว่า จะมีทหารคอยคุ้มครองอยู่มากมาย ดังนั้นตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบันคนเมี่ยนจึงมีพิธีบวชขั้นสูงสุด คือ.. การโต่วไซนั่นเอง และคนเมี่ยนเชื่อว่า จากการถูกทำร้ายของเยี่ยนฟิวเมี้ยนครั้งนั้น ทำให้เยี่ยนฟิวเมี้ยนมีคนเดียว คนเมี่ยนจึงเรียกเยี่ยนฟิวเมี้ยนโดดเดี่ยว เพราะต้องอยู่คนเดียวอย่างเดียวดายนั่นเอง