คนป่ากับมนุษย
          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว คนป่า(เหมือนคนในปัจจุบันแต่มีขนเยอะกว่า)ออก ล่าเหยื่อ ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว บังเอิญมีฝนตก คนป่าล่า เหยื่อมาถึงกระท่อมของมนุษย์ที่นอนเฝ้าสวนอยู่ คนป่าตั้งใจจะเอามนุษย์ไปกิน มนุษย์ที่นอนเฝ้าสวนอยู่เลยก่อไฟไว้ป้องกันความหนาว คนป่า มีขนเยอะเต็มตัว เปียกน้ำเลยไปผิงไฟ ขนก็แห้ง จากนั้นคนป่าจึงไปหลอกล่อมนุษย์ออกมาจากกระท่อม มนุษย์ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยฉวยคบไฟ มาตอนที่คนป่าเผลอ แล้วจุดที่ขนของคนป่า คนป่าจึงวิ่งลงน้ำไป

มนุษย์จึงถือว่าไฟเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิต ทั้งหุงหาอาหารและช่วยป้องกันภัยได้ด้วย