ชายขี้เกียจ

         ชายคนหนึ่งเป็นคนขี้เกียจ เขาถางป่าได้นิดเดียว ปลูกข้าวไม่พอกินทุกปี วันหนึ่งพระเจ้ามาบอกว่ามีกอไผ่กอหนึ่งให้ไปถางกอไผ่นั้นออก แล้วปลูกข้าวตรงนั้น พอปลูกข้าวไปได้ไม่นานเท่าไร ยายของพระเจ้าก็มาเพิ่มจำนวนข้าวให้ แม้จำนวนข้าวน้อยก็เปลี่ยนเป็นจำนวนมาก ๆ เขาก็เก็บเกี่ยว รุ่งขึ้นยายแก่ของพระเจ้าก็มาเพิ่มจำนวนให้อีก ชายขี้เกียจก็ไปเก็บเกี่ยวจนเขาขี้เกียจจะเกี่ยวแล้ว คืนนั้นเขาไปแอบดูในไร่ เห็นหญิงแก่คนหนึ่งมาแต่งข้าวเป็นรวงออกมา ชายขี้เกียจเลยขับไล่หญิงแก่คนนั้นให้ออกไปจากไร่ของเขา ยายแก่เลยจากไป เขาตาม ไม่ทันเลยใช้สุนัขตามไปกัดยายแก่ ยายแก่หนีทุรนทุรายจนเสมหะหล่นลงพื้น ยายหันกลับต่อว่าชายขี้เกียจว่า เมื่อไม่ต้องการแล้ว ทำไม ไม่บอกว่าพอแล้ว ขับไล่คนแก่แบบนี้ต่อไปถ้าไม่ขยันก็จะได้กินแต่น้ำลายที่บ้วนออกไป ถ้าไม่มีปัญญาแม่แต่น้ำลายก็จะไม่ได้กิน