หกเผ่าชาวดอย|เกี่ยวกับโครงการ|กระดานข่าว|สมุดเยี่ยม|English 
กะเหรี่ยง ม้ง เมี่ยน ลาหู่ ลีซู อาข่า เผ่าอื่นๆ
เว็บบอร์ด Hilltribe.org (กติกาและมารยาท)

|ห้องสนทนาทั่วไป | ห้องอาข่า | ห้องเมี่ยน | ห้องม้ง |ห้องลาหู่ | ห้องลีซู | ห้องกะเหรี่ยง | ประกวดหนังสั้น |
Untitled Document
อยากเขียน   
ดอกไม้งามที่ปักในแจกันดูเหมือนนับวันจะโรยรา...
ถึงแม้นว่าดอกไม้นั้นจะเป็นดอกไม้สดหรือเทียมก็ตาม..
และสิ่งเหล่านี้นั้นเองได้ถูกจัดโดยมนุษย์....ซึ่งคิดว่าประเสริฐแล้ว....มาบำบัดความต้องการของตนเอง..
หากแต่ว่าการปล่อยให้มันโรยราอย่างธรรมชาติมันจะไม่ดูดีกว่าหรืออย่างน้อยการแพร่พันธ์มันก็จะมีทดแทน...และเป็นประโยชน์โดยส่วนรวมของธรรมชาติ...

แต่ดอกไม้อีกชนิดหนึ่งที่โรยราแล้วจะเพิ่มคุณค่าหรือไม่นั้นอยู่ที่ตนเอง....ในด้านศักยภาพ...คือ..หัวใจของคนที่ต่อสู้เพื่อความดีงามและสังคม....จะบานไม่รู้โรย....

มอบให้ใครก็ได้ที่เปรียบได้เหมือนดอกไม้ในป่าใหญ่...คร้าบผม
 
โดย ผู้เฒ่าหงอก kampan28@hotmail.com เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 27 2548, 18: 35 น. IP : 210.246.66.92  

ความคิดเห็นที่ 1
อยากตอบ.. ดี คะ ดี เจ้าค่า  
โดย ข้าวหมกไก่ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 27 2548, 21 : 27 น. IP : 61.90.115.252  

ความคิดเห็นที่ 2
ยามที่เรามองดอกไม้สวยงาม
ที่เขาประดับไว้ในแจกันหรือหน้าร้าน
หรือเด็ดยื้อแย่งจากต้นแหละธรรมชาติ
ทำให้รู้สึกว่า..คนเรานั้นพยายามยื้อแย่งความงามจากธรรมชาติ..
โดยที่ไม่ได้ตระหนักถึงความงามตามธรรมชาติ
ยามดอกไม้ปักลงในแจกัน
ก็สวยดีอยู่หรอก
แต่ความสวยงามนั้นมีค่าเพียงชั่วคราว
จากนั้นก็ไร้ค่าไปอย่างรวดเร็ว
จะด้วยการนำเอาความงามนั้นเพื่อจุดประสงค์ใดก็ตาม
บางครั้งเมื่อเห็นดอกไม้ที่ยังสวยสด
ถูกทอดทิ้งไปเมื่อหมดความหมาย
หมดความต้องการสำหรับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้ว
แม้กระทั่งดอกไม้ที่แห้งไปแล้ว
ยังมองเห็นความงามนั้นอยู่นะ
แน่นอน..
คุณค่าของมันไม่ได้ด้อยลง...ในความรู้สึก
หากคุณค่าของดอกไม้นั้นแปรเปลี่ยนไป
ตามสภาพ...
หากแต่อยู่ที่ว่าเราจะเอาอะไร
จากคุณค่าที่มันมีอยู่แล้ว

.......
 
โดย ต้นซุง เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 27 2548, 22 : 15 น. IP : 203.151.140.119  

ความคิดเห็นที่ 3
เพียงเพราะดอกไม้ยังคงความสวยงามตลอดเวลาแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแสนนาน หากเรามองดอกไม้ที่สดจืดจางดอกนั้นแล้วเราจะพบความสวยงามของมันอยู่............แต่หากเทียบกับผู้หญิง......เพราะฉันไม่ใช่ผู้ชาย ไม่ได้แข็งแกร่งดั่งภูผา ฉันแค่อ่อนไหวเหมือนดอกไม้บาน หากมีคนที่ผ่านเข้ามาเด็ดดมแล้วทิ้งขว้าง... คงเหลือแต่ซากร่องรอยมือของคนที่เด็ดดมแล้วทิ้งขว้างไป สภาพดอกไม้ที่ถูกเด็ดดมมันไม่น่าชวนให้มองอีก....... แต่จะอย่างไรก็ตามคงทำได้แค่ ทนแรงฝน แรงแดด แรงลมที่มากระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำอีก..... จนสุดท้ายกลีบดอกไม้เริ่มเฉา เหี่ยว และหลุดไปตามกาลเวลา เพราะมันไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่ ......
........ดังนั้น ความรัก คือ การเข้าใจซึ่งกันและกัน ต่างฝ่ายต่างพร้อมที่จะทำเพื่อกันและกัน ไม่มีคำว่าเห็นแก่ตัว ไม่มีเหตุผลของการกระทำเพื่อกันและกัน...มีแต่ความเห็นใจกันและกัน..อย่างไม่รู้จบ.....
.......แต่จะมีใครสักคนเล่าที่สัมผัสพบกับมันจริงๆๆๆๆ
 
โดย ...........หญิงชนเผ่า เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 28 2548, 10 : 02 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 4
คุณค่าของดอกไม้อยู่ที่เจ้าเอง หาใช่ผู้ใดจะประเมินให้ หากเจ้าเพียงฟังเสียงสรรพสิ่ง ที่หล่อหลอมให้เจ้าด้อยค่าลง ความสุขใดจะหาได้  
โดย ข้าวหมกไก่ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 28 2548, 11 : 14 น. IP : 61.90.115.189  

ความคิดเห็นที่ 5
หลากหลายพันธุ์ดูดาษดื่นชื่นใจนัก
ยามได้พักชมสีกลิ่นยิ่งสดใส
ดั่งความคิดนรชนคนเมืองไกล
ให้ความหมายให้คุณค่าปรัชญานาม
ดีหรือชั่วค้นหาด้วยเหตุผล
กฎสังคมศาสนาบรรทัดฐาน
มิใช่คิดถูกใจแล้วว่างาม
ธรรมชาติสร้างก็จงค้นจากความจริง
 
โดย ผู้เฒ่าหงอก เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 01 2548, 13 : 29 น. IP : 210.246.68.234  

ความคิดเห็นที่ 6

เสียงผึ้งไพร....ไขขานสะท้านเสียง
ถ้อยลำเลียงความในใจอยู่ในถ้อย
คอยเจียมตนเจียมใจในวันคอย
แลเหลียวแก้วช่อน้อยคอยเหลียวแล

หักใจลาคราแก้วลับไม่กลับไพร
ตัดดวงใจให้ยอมรับความพ่ายแพ้
เพราะต่ำศักดิ์แม้รักล้นพ้นดวงแด
ต้องมาแพ้พ่ายบุพเพหักเหใจ


โอ้ผึ้งไพร......ไยเผยเอ่ยคำท้อ
หมดเยื่อใยตัดพ้อหรือไฉน
แก้วกลางดงยังคงมิตรสนิทใจ
อยู่หนใดยังมิเลือน....เพื่อนพนา

ทุกคืนค่ำยังหมายทำความสดชื่น
กำจายกลิ่นให้ระรื่นชื่นนาสา
มิเลือกชั้นชนไหนไพรพารา
หวังเพียงสร้างคุณค่าที่ตนมี

เป็นดอกไม้ก็เพียงหมายให้กลิ่นหอม
ช่วยชุบย้อมชนทุกข์ให้สุขศรี
ดื่มด่ำใจในบุปผาคราราตรี
แม้นแก้วนี้จะวางวายในรุ่งวัน..
 
โดย เฒ่ายอดสน แก้วกลางดง.. เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 01 2548, 15 : 49 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 7
ความรัก...ของ .........

บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา
เพื่อให้เราเรียนรูEมิใช่ให้เราครอบครอง

...ไม่ผิดหากจะรักคนมีเจ้าของ
แต่จะผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน

...หน้าที่ของความรัก คือการเดินไปมอบความรัก
และยืนเฉยEเพื่อรับมันไม่ใช่การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา

...ในห้วงรัก การถูกรัก มันสุขใจ
การมอบความรักมันอิ่มเอม และเมื่อได้รับการปฏิเสธ
มันทรมาน

...ความรัก
จะเกิดขึ้นเมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคน

...ความรัก มิใช่การเข้าไปเป็นชีวิตเขา
แต่คือการเข้าไปอยู่ข้างๆชีวิตเขา

...คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรารัก แตEBR>ไม่เหมาะที่จะร่วมชีวิตด้วย

...ความรัก ระยะแรกทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้น
ทำให้มนุษยEำทุกอย่างให้ได้มาซึ่งความรัก

...แฟน ก็คือ เพื่อนคู่คิด
ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า

...ในวันที่ความรักคงทีEสารกระชุ่มกระช่วยงดทำงาน
สิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ความเข้าใจ
ล้วนE

...ความห่างไกล มันทรมาน เวลาเจอกันจึงหอมหวาน
และเป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ในวันจาก

...บุคคลไม่พึงประสงคEำหรับทุกคู่รัก
มักจะเดินทางมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

...ผู้ชายแสดงความรักด้วยการกระทำ
ขณะที่ผู้หญิงอยากรู้ว่า รัก จากคำพูด

 
โดย ลูกแมวเมี๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 06 2548, 10 : 16 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 8
ความรักเป็นสิ่งที่สดใสและงดงาม
แต่....ความรักนั้นก็ทำร้ายได้ถ้าเราไม่เข้าใจกลไกแห่งความรัก
ชีวิตมักขมขื่นเพราะงมงาย..ลุ่มหลง..ไม่มีเหตุผล
ชีวิตชื่นบานเพราะรู้ว่าสิ่งที่ได้นั้นทำประโยชน์ต่อตนเองอย่างไร
แหละชีวิตที่มีความรักเพื่อมวลมนุษยชาตินั้นย่อมไม่มีที่สุดและประมาณด้วยหลักของเหตุและผล..พร้อมกฎของความน่าจะเป็น....

รักให้เป็น...และดูแลให้ถูกต้อง...ไม่ต้องใช้คู่มือ..แต่ใช้วิจารณญาณแห่งปัญญา...
 
โดย ผู้เฒ่าหงอก เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 08 2548, 22 : 13 น. IP : 210.246.68.138  

ความคิดเห็นที่ 9
เสียงผึ้งไพร....ไขขานสะท้านเสียง
ถ้อยลำเลียงความในใจอยู่ในถ้อย
คอยเจียมตนเจียมใจในวันคอย
แลเหลียวแก้วช่อน้อยคอยเหลียวแล



หักใจลาคราแก้วลับไม่กลับไพร
ตัดดวงใจให้ยอมรับความพ่ายแพ้
เพราะต่ำศักดิ์แม้รักล้นพ้นดวงแด
ต้องมาแพ้พ่ายบุพเพหักเหใจ



โอ้ผึ้งไพร......ไยเผยเอ่ยคำท้อ
หมดเยื่อใยตัดพ้อหรือไฉน
แก้วกลางดงยังคงมิตรสนิทใจ
อยู่หนใดยังมิเลือน....เพื่อนพนา



ทุกคืนค่ำยังหมายทำความสดชื่น
กำจายกลิ่นให้ระรื่นชื่นนาสา
มิเลือกชั้นชนไหนไพรพารา
หวังเพียงสร้างคุณค่าที่ตนมี



เป็นดอกไม้ก็เพียงหมายให้กลิ่นหอม
ช่วยชุบย้อมชนทุกข์ให้สุขศรี
ดื่มด่ำใจในบุปผาคราราตรี
แม้นแก้วนี้จะวางวายในรุ่งวัน ..


 
โดย ลูกแมวเมี๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 12 2548, 09 : 20 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 10
เดินอย่างเบิกบานอยู่ในมิติอันเลิศ
เดินด้วยเท้า ใช่สมอง
ถ้าใช้สมองเดิน
แน่เหลือเกินเธอจะหลงทาง



สอนธรรมในมิติอันเลิศ
ใบไม้ร่วงคว้างเต็มฟ้า
เหมันต์จันทราไล้แสงบนหนทาง
ธรรมะแจ่มกระจ่างท่วมท้นทั้งสิบทิศ



สนทนาธรรมในมิติอันเลิศ
เราต่างมองและยิ้มให้กัน
เห็นหรือไม่ เธอคือฉัน
เราทั้งพูดและฟังไปด้วยกัน



กินอาหารในมิติประวัติศาสตร์
ฉันเซ่นไหว้บรรพชนในอดีต
เลี้ยงดูลูกหลานในอนาคต
เราทั้งหมดจะพบเส้นทาง



เมื่อโกรธอยู่ในมิติประวัติศาสตร์
จงหลับตาแล้วมองให้ลึกซึ้งสิ
อีกสามร้อยปีเราจะอยู่ที่ไหนกันบ้าง
ลืมตาอีกครั้งแล้วสวมกอดกันเถิ



พักผ่อนอยู่ในมิติอันเลิศ
ภูเขาหิมะต่างหมอนหนุน
เมฆละมุนชมพูห่มกันหนาว
เราไม่ขาดสิ่งใดเลย



เจริญสติอยู่ในมิติอันเลิศ
นั่งด้วยกันบนสีหบัลลังก์แห่งพุทธรัตนะ
ทุกขณะตระหนักรู้
ผลที่ได้ย่อมสุกงอมหอมอร่อย

 
โดย ลูกแมวเมี๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 12 2548, 09 : 22 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 11
สายหมอสีหม่น....น้ำค้างพราว
ในอ้อมกอดของฤดูหนาวที่พัดผ่าน
ฤดูที่บางดอกไม้จะผลิบาน
และบางใบไม้ร่วงเกลื่อนลาน...เพราะแล้งลม

 
โดย ลูกแมวเมี๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 02 2548, 10 : 22 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 12

ตะวันขึ้นแล้วลงตรงขอบฟ้า
ต่างกันที่ทิศาคราไขแสง
เคลื่อนวิถีตามโค้งฟ้าคราแสดง
พอหมดสิ้นเรี่ยวแรงก็หมดวัน

ผ่านวันนี้วันนั้นวันอื่นอื่น
ทั้งสดชื่น สดใสและสุขสันต์
มีเหนื่อยบ้างทุกข์บ้างเป็นบางวัน
ได้ชมจันทร์ชมดาวที่พราวตา

หลายร้อยวันร้อยคืนทั้งตื่นหลับ
มีผู้นับเป็นรอบของวัสสา
กำหนดเป็นเดือนปีดิถีพา
ตั้งกฏเกณฑ์ให้ชีวาฉลองชัย

มานับเดือนนับดาวอีกคราวแล้ว
สร้างตำนานสานแนวที่ฝันใฝ่
จะเหนื่อยท้อรอร้าวหรือหนาวใจ
ดวงตะวันก็ผ่านไปตามทิศทาง ..
 
โดย เฒ่ายอดสน อิๆลูกแมวเมี๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 02 2548, 11 : 04 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 13
ขอขอบคุณทุกบทกลอนและข้อความ.... ต้องขออภัยที่ไม่ได้มาพบพานกับเพื่อนสมาชิกเลย...ดีจริง ๆ สำหรับสิ่งที่ได้อ่าน... ลูกแมวเมี้ยว ๆ ก็เขียนได้ดี....ส่วนเฒ่ายอดสนเห็นโดดเด่นอยู่ในเวบจอมยุทธไม่ทราบว่าคนเดียวกันหรือเปล่า..ไงก็ทักทายกล่าวคำสวัสดีกับท่านด้วยครับ...ผมก็เคยเป็นหนึ่งในเวบจอมยุทธนั้น...ต้อม...ชอบแส่..ส่วนต้นซุงยังมีเหลืออยู่อีกหรือในป่าใหญ่..ไม่โดนทำลายจากน้ำมือคนใจร้ายไปหมดแล้วหรือ..ไงก็รักษาสุขภาพน่ะ...หญิงชนเผ่าเห็นโลดแล่นมานาน..ก็ขอบใจที่ละแลงกระทู้นี้ให้มีสีสันน่ะคร้าบ......ขอบคุณทุก ๆ ลิขิตที่แต่งแต้ม..รักทุกท่านครับเพราะความรักมีได้ให้คนทั้งโลกเพื่อสันติสุขแห่งมวลมนุษยชาติ  
โดย เฒ่าหงอก เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 26 2548, 22 : 29 น. IP : 221.128.113.136  

ความคิดเห็นที่ 14

// ถึง ท่านผู้เฒ่าหงอก นับว่าท่านก็เป็นผู้กว้างขวาง ในยุทธจักรผู้หนึ่งเช่นกัน .. เลื่อมใส ๆ ..! ขอคารวะ ..

ยุทธจักรนี้กว้างใหญ่นัก แต่ก็ยังนับว่าโลกนี้กลมจริง ๆ
 
โดย เฒ่ายอดสน เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 27 2548, 10 : 31 น. IP : 203.146.88.163  

ความคิดเห็นที่ 15
ความรักเป็นดั่งเหรียญ มีสองด้าน ด้านหนึ่งเป็นสุขอีกด้านหนึ่งย่อมเป็นทุกข์เสมอ รักมากก็ทุกข์มาก
เมื่อไม่เป็นดังใจ....
รักนั้นหอมหวาน ดึงรั้งให้เข้าใกล้
แต่ยิ่งใกล้กลับยิ่งทิ่มแทง จะอยู่ก็รำคาญใจ
จะไปก็เสียดาย ฉะนั้นทำอย่างไรให้เหรียญนั้น "เย็น"
มีค่าใช้จ่ายได้ ไม่ใช่เป็นเหรียญอมความ "ร้อน"
ที่หยิบจับไม่ได้.......
 
โดย ลูกแมวยเมิ๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 01 2548, 11 : 23 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 16
ความสุขและความรักของคนเราเป้นเหมือนสมบัติอันอัศจรรย์ยิ่งแบ่งปันกลับยิ่งมาฆา ความรักจึงไม่อาจได้มาด้วยการโหยหา แต่ด้วยการให้ออกไปชีวิตของผู้มีความรักที่แท้จริง ที่มนุษย์ควรใฝ่ฝันกันหมายถึงบุคคลที่สามารถมีความรักแก่ผู้อื่นได้เสมอ หาใช่บุคคลที่คนอื่นๆมารุมรักไม่.  
โดย ลูกแมวยเมิ๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 01 2548, 11 : 30 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 17
ความรักที่แท้จริงนั้นจะต้องไม่ใช่การเรียกร้อง ต้องมิใช่การพร่องอยู่ในใจตน แล้วเสาะหาบุคคลอื่นมาเติมให้เต็ม ความรักที่แท้จริงควรหมายถึงจิตใจที่เต็มเปี่ยมแล้วเอ่อล้นไหลไปสู่ผู้อื่น เพราะฉะนั้นความรักจึงเป็นความปรารถนาดี ที่ไม่มีการหวังเอาแอบแฝงอยู่  
โดย ลูกแมวยเมิ๊ยวๆ เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 01 2548, 11 : 40 น. IP : 203.146.88.162  

ความคิดเห็นที่ 18
จงเป็นเหมือนดอกไม้หลายๆดอก
ผลิกลีบออกกล้าแกร่งทุกแห่งหน
ด้วยเธอคือดอกไม้ของมวลชน
จงยืนอยู่คงทนตลอดกาล....
 
โดย หน่อลอแอะ.. angsana_ben@hotmail.com เมื่อ วัน อาทิตย์ ที่ 02 2548, 14 : 49 น. IP : 202.28.180.201  



เข้าพิพิธพัณฑ์ : เกี่ยวกับโครงการ : กระดานข่าว : สมุดเยี่ยม : ติดต่อเรา : English Version
ออกแบบและพัฒนาเว็บไซต์ โดย ฅนบ้านนอก เจ้าของเว็บ "มูลนิธิกระจกเงา"
รูปภาพและข้อมูลภายในเว็บไซต์แห่งนี้ หากท่านประสงค์จะนำไปเผยแพร่ สามารถกระทำได้โดยไม่มีลิขสิทธิ์
JavaScript Menu By Milonic.com